عاشقانه ای برای .... ؟

معلم نقاشی عشق را به بچه ها نشان داد.

 یکی از بچه ها پرسید :" کی را کشیده ای؟"

دخترک گقت:" این مادر بزرگم است.دارد برایم جوراب می بافد."

معلم گفت:"خیلی جالب است که برای نقاشیت اسم هم انتخاب کرده ای.این نقاشی را کامل کن

می خواهم در مسابقات مدرسه شرکتش دهم."

نقاشی عشق در مسابقات مدرسه اول شد .در مسابقات نهایی کشور هم اول شد.

دخترک جوراب عشق را می پوشید و عشق را  با خود به همه جا می برد و به همه هدیه می داد. همه

 همسایه ها، همه دوست ها و حتی غریبه ها. جوراب عشق بزرگ نشد ولی دخترک رشد کرد. جوراب را

 به دیواره کمد آویزان کرد . هر بار که در کمد را باز می کرد با دیدن ان لبخندی بر لب می آورد.

دخترک همچنان عشق ورزید و عشق هایش را در نقاشی هایش

ریخت.

عشق را با تمام وجود چشاند و چشید!!!....... 

نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد 

نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم 

چه خواهد ساخت

ولی بسیار مشتاقم 

که از خاک گلویم سوتکی سازد 

گلویم سوتکی باشد 

به دست کودکی گستاخ و بازیگوش 

و او 

یک ریز و پی در پی 

دم خویش را بر گلویم سخت بفشارد 

و خواب خفتگان خفه را آشفته تر سازد 

بدین سان بشکند در من 

سکوت مرگبارم را ..... 

انسان دو روز مانده بود به پايان جهان تازه فهميد که هيچ زندگي نکرده است تقويمش پر شده بود و تنها

 دو روز خط نخورده باقي مانده بود پريشان شد . آشفته و عصباني نزد خدا رفت تا روزهاي بيشتري از خدا

 بگيرد داد زد و بد و بيراه گفت خدا سکوت کرد ، آسمان و زمين را بهم ريخت خدا سکوت کرد ، جيغ زد و

 جارو جنجال راه انداخت خدا سکوت کرد، به پرو پاي فرشته و آسمان پيچيد خدا سکوت کرد ، کفر گفت و

 سجاده دور انداخت خدا سکوت کرد ، دلش گرفت و گريست و به سجاده افتاد خدا سکوتش را شکست و

 گفت: عزيزم يک روز ديگر هم رفت تمام روز را به بد و بيراه و جار و جنجال از دست دادي تنها يک روز ديگر

 باقي است بيا و لا اقل اين يک روز را زندگي کن . لا به لاي هق هقش گفت اما يک روز... با يک روز چه

 کار ميتوان کرد .

خدا گفت: آن کس که لذت يک روز زيستن را تجربه کند گويي که هزار سال زيسته است و آن که امروزش

 را در نمي يابد هزار سال هم به کارش نمي آيد

و آنگاه سهم يک روز زندگي را در دستا نش ريخت و گفت:حالا برو و زندگي کن .

 دست بر پوست درخت کشيد ، روي چمن خوابيد ، سرش را بالا گرفت و ابرها را ديد ، به آنهايي که نمي

 شناختندش سلام کرد و براي آنها که دوستش نداشتند از ته دل دعا کرد . او در همان يک روز آشتي کرد

 و خنديد لذت برد و سر شار شد و بخشيد و عاشق شد و عبور کرد و تمام شد .او همان يک روز زندگي

 کرد . اما فرشته ها در تقويم خدا نوشتند  امروز او در گذشت . "" کسي که هزار سال زيسته بود ""

صورت حساب:

کوتاه کردن چمن باغچه                         ۵ دلار 

مرتب کردن اتاق خوابم                          ۱ دلار

مراقبت از برادر کوچکم                           ۳ دلار

بیرون بردن سطل زباله                           ۲ دلار

نمره ریاضی خوب که امروز گرفتم              ۶ دلار

----------------------------------------------------------

جمع بدهی شما به من                          ۱۷ دلار

همسرم را دیدم که به چشمان منتظر پسرمان نگاهی کرد سپس قلم را برداشت وپشت برگه صورت حساب این عبارات را نوشت:

بابت سختی ۹ ماه بارداریکه در وجودم رشد کردی             هیچ

بابت تمام شبهایی که بر بالینت نشستم وبرایت دعا کردم   هیچ

بابت تمام زحماتی که در این چند سال کشیدم                 هیچ

بابت غدا نظافت و اسباب بازیهای تو                               هیچ

و اگر تمام اینها را جمع بزنی خواهی دید که هزینه عشق واقعی من به توهیچ است

پسرمان گریه کنان قلم را برداشت و زیر صورت حساب نوشت:قبلا به طور کامل پرداخت شده

به نوجوانی گفتند: عشق چیست؟ گفت: رفیق بازی

به جوانی گفتند: عشق چیست؟ گفت: پول و ثروت

به پیرمردی گفتند: عشق چیست؟ گفت: عمر 

به عاشقی گفتند: عشق چیست؟ چیزی نگفت. اهی کشید و سخت گریست

از کنارم می گذرند

هیچ کس وجودم را نمی بیند

شاید مرده باشم

می خواهم گدایی کنم

همانند دختری بی خانمان

نیاز مندم، به اندکی غذا و گوشه ای برای خواب

لحظه ای به من پناه می دهید؟

سالهاست به هر رهگذری تن می سپارم

می آیند و می روند

شاید فقط برای یک شب ، دوستم دارند

می آیند و می روند و هیچ گاه

در خاطرشان نمی آید

که آن دختر بی خانمان

هرزگی نمی کرد

تنها لحظه ای زندگی گدایی می کرد

به کوه گفتم عشق چیست ؟! 

لرزید

به ابر گفتم عشق چیست ؟!

بارید

به باد گفتم عشق چیست ؟!

وزید

به پروانه گفتم عشق چیست ؟!

نالید

به گل گفتم عشق چیست ؟!

پرپر شد

به انسان گفتم عشق چیست ؟!

اشک از دیدگانش جاری شد وگفت:

دیوانگیست!!!

بر روي سينه ام تکه يخي بگذاريد تا به جايه معشوقم برايم گريه کند ...

چشمانم را باز بگذاريد تا همه بدانند چشم انتظار معشوقم بودم ...

و آخر اينکه دستانم را ببنديد تا همه بدانند خواستم ولي نتوانستم .....

سطل آبي گرفته بود و در جاده اي روشن و تاريك راه ميرفت.مرد جلو رفت و از فرشته

 پرسيد:اين مشعل و سطل آب را كجا مي بري؟ فرشته جواب داد:مي خواهم با اين

مشعل بهشت را آتش بزنم و با اين سطل آب،آتش هاي جهنم را خاموش كنم.آن

وقت ببينم چه كسي واقعا خدارا دوست دارد؟

يكنفر در آب دارد مي سپارد جان.

يك نفر دارد كه دست و پاي دائم‌ ميزند

روي اين درياي تند و تيره و سنگين كه مي‌دانيد.

آن زمان كه مست هستيد از خيال دست يابيدن به دشمن،

آن زمان كه پيش خود بيهوده پنداريد

كه گرفتستيد دست ناتواني را

تا توانايي بهتر را پديد آريد،

آن زمان كه تنگ مي بنديد

بركمرهاتان كمربند،

در چه هنگامي بگويم من؟

يك نفر در آب دارد مي‌كند بيهوده جان قربان!

آي آدمها كه بر ساحل بساط دلگشا داريد!

نان به سفره،جامه تان بر تن؛

يك نفر در آب مي‌خواند شما را.

موج سنگين را به دست خسته مي‌كوبد

باز مي‌دارد دهان با چشم از وحشت دريده

سايه‌هاتان را ز راه دور ديده

آب را بلعيده در گود كبود و هر زمان بيتابش افزون

مي‌كند زين آبها بيرون

گاه سر، گه پا.

آي آدمها!

او ز راه دور اين كهنه جهان را باز مي‌پايد،

ميزند فرياد و امّيد كمك دارد

آي آدمها كه روي ساحل آرام در كار تماشائيد!

موج مي‌كوبد به روي ساحل خاموش

پخش مي‌گردد چنان مستي به جاي افتاده بس مدهوش

ميرود نعره زنان، وين بانگ باز از دور مي‌آيد:

- «آي آدمها»…

و صداي باد هر دم دلگزاتر،

در صداي باد بانگ او رهاتر

از ميان آبهاي دور و نزديك

باز در گوش اين نداها:

«- آي آدمها….

                                                                               يادش گرامي و راهش پر رهرو ......

ناز کمتر کن که من اهل تمنا نیستم

 زنده با عشقم اسیر سود و سودا نیستم

عاشق دیوانه ای بودم که بر دریا زدم رهرو

 گمگشته ای هستم که بینا نیستم

اشک گرم و خلوت سرد مرا نادیده ای

 تا بدانی اینقدرها هم شکیبا نیستم

پای بند آز خویشم مهلتی ای شمع عشق

 من برای سوختن اکنون مهیا نیستم

هیچکس جای مرا دیگر نمی داند کجاست

 آنقدر درعشق او غرقم که پیدا نیستم

دكتر گفت: «در را شكستي! بيا تو.»

در باز شد و دختر كوچولوي نه ساله اي كه خيلي پريشان بود، به طرف دكتر دويد: «آقاي دكتر! مادرم!» و

در حالي كه نفس نفس مي زد، ادامه داد: «التماس مي كنم با من بياييد! مادرم خيلي مريض است.»

دكتر گفت: «بايد مادرت را اينجا بياوري، من براي ويزيت به خانه كسي نمي روم.»

دختر گفت: «ولي دكتر، من نمي توانم. اگر شما نياييد او مي ميرد!» و اشك از چشمانش سرازير شد.

دل دكتر به رحم آمد و تصميم گرفت همراه او برود. دختر دكتر را به طرف خانه راهنمايي كرد، جايي كه مادر

 بيمارش در رختخواب افتاده بود.

دكتر شروع كرد به معاينه و توانست با آمپول و قرص تب او را پايين بياورد و نجاتش دهد. او تمام طول شب

را بر بالين زن ماند؛ تا صبح كه علائم بهبود در او ديده شد.

زن به سختي چشمانش را باز كرد و از دكتر به خاطر كاري كه كرده بود تشكر كرد.

دكتر به او گفت: «بايد از دخترت تشكر كني. اگر او نبود حتما مي مردي!»

مادر با تعجب گفت: «ولي دكتر، دختر من سه سال است كه از دنيا رفته!» و به عكس بالاي تختش اشاره كرد.

پاهاي دكتر از ديدن عكس روي ديوار سست شد.

اين همان دختر بود!!

فرشته اي كوچك و زيبا!!

گلایه های دلم را به یک نظر تو ببخشی

نشسته ام سر راهت چه می شود به نگاهی

غریب خاطره ها را در این سفر تو ببخشی

مگو نجیب زمانه , ز چشم ما گله داری

مگر نه وعده نمودی که بیشتر تو ببخشی؟!

شبانه حرف دلم را اگر برای تو گفتم

خیال من همه این بود مرا سحر تو ببخشی

شکو فه های غزل را به پیش پای تو ریزم

به یک نگاه صمیمی مرا اگر تو ببخشی!

توی ساحل ، روی شنها، قایقی به گِل نِشَسته

                                              دل عاشق رو شکستن ٬ شده کاره ای زمونه....
 

شماها رانمي‌شناسم‌ ولي‌ بايد گرسنه‌ باشيد لطفا به‌ داخل‌ بياييد و چيزي‌ بخوريد.

پيرمردان‌ پرسيدند: آيا شوهرت‌منزل‌ است‌؟ زن‌ گفت‌: خير، سركار است‌. آنها گفتند:

ما نمي‌توانيم‌ داخل‌ شويم‌. بعد از ظهر كه‌ شوهر آن‌زن‌ به‌ خانه‌ بازگشت‌ همسرش‌

تمام‌ ماجرا را برايش‌ تعريف‌ كرد. مرد گفت‌: حالا برو به‌ آنها بگو كه‌ من‌ درخانه‌ هستم‌ و

آنها را دعوت‌ كن‌. سپس‌ زن‌ آنها را به‌ داخل‌ خانه‌ راهنمايي‌ كرد ولي‌ آنها گفتند: ما

نمي‌توانيم‌با هم‌ داخل‌ شويم‌. زن‌ علت‌ را پرسيد و يكي‌ از آنها توضيح‌ داد كه‌: اسم‌ من‌

ثروت‌ است‌ و به‌ يكي‌ ديگرازدوستانش‌ اشاره‌ كرد و گفت‌ او موفقيت‌ و ديگري‌ عشق‌

است‌. حالا برو و مسئله‌ را با همسرت‌ در ميان‌بگذار و تصميم‌ بگيريد طالب‌ كداميك‌ از

ما هستيد! زن‌ ماجرا را براي‌ شوهرش‌ تعريف‌ كرد. شوهر كه‌بسيار خوشحال‌ شده‌ بود

 با هيجان‌ خاص‌ گفت‌: بيا ثروت‌ را دعوت‌ كنيم‌ و منزلمان‌ را مملو از دارايي‌نماييم‌. اما

زن‌ با او مخالفت‌ كرد و گفت‌: عزيزم‌ چرا موفقيت‌ را نپذيريم‌! در اين‌ ميان‌ دخترشان‌ كه

‌ تا اين‌لحظه‌ شاهد گفت‌ و گوي‌ آنها بود گفت‌: بهتر نيست‌ عشق‌ را دعوت‌ كنيم‌ و

منزلمان‌ را سرشار از عشق‌كنيم‌؟ سپس‌ شوهر به‌ زن‌ نگاه‌ كرد و گفت‌: بيا به‌ حرف‌

دخترمان‌ گوش‌ دهيم‌، برو و عشق‌ را به‌ داخل‌دعوت‌ كن‌، سپس‌ زن‌ نزد پيرمردان‌ رفت‌ و

 پرسيد كداميك‌ از شما عشق‌ هستيد؟ لطفا داخل‌ شويد ومهمان‌ ما باشيد. در اين‌

لحظه‌ عشق‌ برخاست‌ و قدم‌ زنان‌ به‌ طرف‌ خانه‌ راه‌ افتاد. سپس‌ آن‌ دو نفر هم‌

بلندشده‌ و وي‌ را همراهي‌ كردند. زن‌ با تعجب‌ به‌ موفقيت‌ و ثروت‌ گفت‌: من‌ فقط

عشق‌ را دعوت‌ كردم‌! دراين‌ بين‌ عشق‌ گفت‌: اگر شما ثروت‌ يا موفقيت‌ را دعوت‌

مي‌كرديد دو نفر از ما مجبور بودند تا بيرون‌منتظر بمانند اما زماني‌ كه‌ شما عشق‌ را

دعوت‌ كرديد، هر جا كه‌ من‌ بروم‌ آنها نيز همراه‌ من‌ مي‌آيند.

امشب باران به ميهمانی چشمانم آمده ...

خسته ام خسته از همه کس و همه چيز حتی از نفس کشيدن...

امروز عقربه های ساعت حادثه را برايم به تصوير کشيدند ...

اکنون من با خاطرات نفس گرفته ات زندگی را با آه سردی می نوازم .

من همونم که همیشه غم و غصم بیشماره

اونیکه تنهاترینه حتی سایه ام نداره

این منم که خوبیامو کسی هرگز نشناخته

اونکه در راه رفاقت همه هستیشو باخته

هر رفیقه راهی با من دو سه روزی همسفر بود

انتهای هر رفاقت واسه من چه زود گذر بود

هر کی با زمزمه عشق دو سه روزی عاشقم شد

عشق اون باعث زجره همه دقایقم شد

اونکه عاشق بود و عمری از جدا شدن میترسید

همه هراس و ترسش به دروغش نمی ارزید

چه اثر از این صداقت چه ثمر از این نجابت

وقتی قد سر سوزن به وفا نکردیم عادت

من همونم که همیشه غم و غصم بیشماره

اونیکه تنهاترینه حتی سایه ام نداره

این منم که خوبیارو کسی هرگز نشناخته

اونکه در راه رفاقت همه هستیشو باخته

هر رفیقه راهی با من دو سه روزی همسفر بود

انتهای هر رفاقت واسه من چه زود گذر بود

هر کی با زمزمه عشق دو سه روزی عاشقم شد

عشق اون باعث زجره همه دقایقم شد

اونکه عاشق بود و عمری از جدا شدن میترسید

همه هراس و ترسش به دروغش نمی ارزید

چه اثر از این صداقت چه ثمر از این نجابت

وقتی قد سر سوزن به وفا نکردیم عادت

پرسیدم از گل سرخ در سینه ات چه داری

بر گونه های سرخ ات داغ غم که داری

خوش می تراود از تو عطر هوای مستی

من عاشق تو هستم تو عاشق که هستی؟

او با تبسمی گفت: ای یار دل شکسته

این شرم سرخ عشق است بر گونه ام نشسته

پرورده جانم از عشق در دامن بهاران

در هر نسیم عاشق دل داده ام فراوان

دل خسته ام ز غربت بی عطر مهربانی

بی رحمت بهاران می پژمرم به آنی

این راز شور عشق است یک رمز جاودانی

بی عاشقی حرام است هر لحظه زندگانی